الشيخ حسين المظاهري
66
كاوشى نو در اخلاق اسلامى وشئون حكمت عملى (فارسى)
( او من كان ميتاً فاحييناه و جعلنا له نوراً يمشى به فى الناس كمن مثله فى الظّلمات ليس بخارجٍ منها كذلك زيّن للكافرين ما كانوا يعملون . ) 15 آيا آن كس كه مرده بود و ما زنده اش ساختيم و نورى فرا راهش داشتيم تا بدان در ميان مردم راه خود را بيابد ، همانند كسى است كه به تاريكى گرفتار است و راه بيرون شدن را نمى داند ؟ اعمال كافران ، در نظرشان اين چنين آراسته گرديده است . ( افمن شرح اللّه صدره للاسلام فهو على نورٍ من ربه فويل للقاسيه قلوبهم من ذكر اللّه اولئك فى ضلالٍ مبين . ) 16 آيا كسى كه خدا دلش را بر روى اسلام گشوده و او در پرتو نورپروردگارش جاى دارد ، همانند كسى است كه ايمان ندارد ؟ پس واى بر سخت دلانى كه ياد خدا در دلهايشان راه ندارد ، كه در گمراهى آشكار هستند . ( فمن يرد اللّه ان يهديه يشرح صدره للاسلام و من يرد ان يضلّه يجعل صدره ضيّقاً حرجاً كانّما يصّعّد فى السّماء كذلك يجعل اللّه الرّجس على الّذين لا يؤمنون . ) 17 هر كس را كه خدا خواهد كه هدايتش كند ، دلش را براى اسلام مى گشايد ، و هر كس را كه خواهد گمراه كند ، قلبش را چنان فرو مى بندد كه گويى مى خواهد به آسمان فرا رود . بدين سان خدا به آنهايى كه ايمان نمى آورند ، پليدى مى نهد . ( ما اصاب من مصيبهٍ الّا باذن اللّه و من يؤمن باللّه يهدٍ قلبه و اللّه بكلّ شىءٍ عليم . ) 18 هيچ مصيبتى جز به فرمان خدا به كسى نمى رسد ، و هر كه به خدا ايمان بياورد ، خدا قلبش را هدايت مىكند . و خدا به هر چيزى داناست .